~Γέλιο Αειθαλές

Μειδίαμα.
Ίσως το τελευταίο
για όσους ποτέ δεν άντεξαν το δάκρυ μου.

Απεμπολώντας όσα ποτέ δε μου ανήκαν
χαράζω με τα χείλη μου
υπόνοιες χαμογελαστών ρυτίδων.

Δεν ξέρω αν είναι αίτιο ή αιτιατό
οτι εκουσίως έφυγα
απ'όσα δε μ'αγγίζουν.

Πάντως σίγουρα οι
παραφυάδες των κλεμμένων μου ονείρων
διεκδικούν το αειθαλές μου γέλιο...

Ένα γελιο,
που όσοι δεν προκάλεσαν
ποτέ δε θα το έχουν...

[Ευγενία Παλούμπη]

~Μεφιστοφελική η ανάμνηση

Μόλις που στρίμωξα στις ψευδαισθήσεις μου μια λέξη,
την πρώτη ίσως που σου είπα...

Μεφιστοφελική η ανάμνηση της ποίησης...
Πάλι σαρδόνια κάτι από σένα μου θυμίζει...

Πάλι κατάφερε τη μορφή σου να χαράξει σ'ένα ημιστίχιο
και το μειλίχιο γέλιο σου φθονερά να φυλακίσει...

(Γιατί ό,τι σε φθόγγους φυλακίσαμε με ιάμβους μάς σκοτώνει...)

[Ευγενία Παλούμπη]